Woensdag 28 juli 2010, Nieuwegein - De laatste dagen zijn er rare dingen met mij gebeurd waarover ik jullie graag wil vertellen. Op een avond had ik lekker een tukje gedaan in mijn favoriete stoel en toen ik wakker werd wilde ik een paar brokjes gaan eten. Dat doe ik wel vaker ’s avonds maar deze keer kon ik mijn bakje niet vinden. Het staat altijd op dezelfde plek in de gang maar nu niet, vreemd vond ik dat, er stond alleen een bakje met water. Ik ben naar de keuken gelopen maar ook daar stonden geen brokjes. Een poos later stond er nog steeds niets en toen mijn baasjes naar bed gingen ben ik ook maar gaan slapen.

De volgende ochtend nog steeds geen brokjes, alleen maar water. Vrouwtje haalde het reismandje van zolder waar ik weleens in mee mag. Ik vind helemaal niet erg om in dat mandje te gaan hoor, maar wel als ik met mandje en al in de auto mee ga, dat vind ik helemaal niks. En wat denk je , ja hoor ik in het mandje & in de auto! Ik heb laten merken dat ik dat niet leuk vind maar vrouwtje zei dat het niet zo ver was waar we naar toe gingen. Dat klopte, we stapten uit en gingen een huis binnen waar ik nog nooit geweest was. Mijn baasjes gingen weer weg en vertelden mij dat ze me straks weer op zouden komen halen. Ik moest met een mevrouw mee, die was best aardig hoor, maar ik werd in een hok gestopt en dat vond ik helemaal niet leuk, dus ik weer miauwen maar dat hielp helemaal niks. Een poosje later kwam iemand mij halen en bracht mij naar een kamer waar nog iemand was die ik niet kende. Die ging op mijn buik luisteren en mij helemaal nakijken, ik vond het allemaal maar niks hoor. Ze pakte mijn pootje vast en ging daar een kaal plekje op maken, al mijn mooie haartjes haalde ze weg en toen kreeg ik ook een prikje in mijn pootje, au! dat is niet leuk. Ik voelde mij heel erg slaperig worden en verder weet ik niets meer totdat ik weer wakker werd.

Toen ik weer een beetje wakker was lag ik weer in hetzelfde hok waar ik eerst was geweest. Ik voelde me slaperig en duizelig en toen ik probeerde op te staan was ik helemaal wankel , ik viel bijna om. De mevrouw kwam af en toe kijken of alles goed met mij ging en of ik al goed wakker was. Na een poos hoorde ik bekende stemmen en ja hoor, daar waren mijn baasjes weer om mij op te halen, hoera! Ik gauw weer in de reismand en mee naar huis. Onderweg in de auto heb ik mijn verhaal aan de baasjes verteld door luid te miauwen, maar ik had een hele rare stem gekregen, vreemd. Gelukkig waren we snel weer thuis in mijn vertrouwde omgeving.

Ik blij joh, maar ik voelde me nog steeds niet helemaal lekker en liep nog wat wankel. Om mijn pootje zat een blauw verband en dat moest ik eraf krijgen. Dus ik likken en trekken maar dat verband zat te strak, ik kreeg het er niet af. Toen na een uurtje het verband eraf mocht heb ik eerst mijn pootje goed schoon gelikt. Er was ook iets geks met mijn buik, daar zat ook een grote kale plek die ik maar even goed gelikt heb. Nadat ik wat water had gekregen ben ik in slaap gevallen op mijn favoriete plekje. Ik werd wakker en had honger gekregen dus mocht ik een paar brokjes eten, lekker was dat want ik had al een hele poos niet mogen eten. De volgende dag ging het al best wel goed met mij, ik at brokjes en wilde eigenlijk wel graag naar buiten maar dat mocht nog niet. De wond op mijn buik zag er prima uit, alleen miauwen ging niet. Mijn keel deed pijn en er kwam bijna geen geluid uit. De dagen erna ging het steeds beter hoor, ik mocht weer buiten in het zonnetje liggen en miauwen kan ik inmiddels ook weer. Alleen ergens op springen ging nog wat lastig vanwege de hechtingen in mijn buik die nog niet allemaal eruit waren gegaan. Nog een week later kan ik alles weer doen en ben ik weer helemaal de oude. Ik ren, ik spring, ik speel, ik miauw als ik het er niet mee eens ben en ik eet heel veel want ik heb enorme honger joh. Dat is goed want ik moet weer aansterken, alleen mag ik niet te veel want anders wordt ik veel te dik. De haartjes groeien ook al weer mooi op mijn kale plekken, kortom het gaat weer geweldig met mij!

Tot de volgende keer,

Xena